W podstawowym scenariuszu uczenie się uczniów skupia się wokół wykonywania podstawowych zadań śledczych , takich jak identyfikacja zmiennych, Dokonywanie prognoz, przeprowadzanie eksperymentów i wyciąganie wniosków opartych na dowodach. W celu ułatwienia logicznego i płynnego przepływu zapytań dla studentów, scenariusz podstawowy wygodnie organizuje zadania śledcze w pięciu głównych fazach:

1. Orientacji
2. Konceptualizacja
3. Dochodzenia
4. Wniosku
5. Dyskusji.

Pięć faz dochodzenia struktury doświadczenia uczenia się dla studentów, tak, że niezależnie od ich obecnej zdolności mogą osiągnąć optymalne wyniki. Jest to możliwe, ponieważ w kilku fazach istnieje wiele opcji prowadzących naukę zapytań. Na przykład, w fazie konceptualizowania, możliwe jest skierowanie uczniów na stawienie pytań, które następnie zbadają w fazie dochodzenia. Jest to szczególnie korzystne dla początkujących studentów, którzy właśnie zostały wprowadzone do tematu i są ciekawi zbadać relacje między pojęciami, które są dla nich nowe. Jednak dla studentów już zaznajomiony z tematem, to jest możliwe, aby poprowadzić ich do formułowania hipotez w fazie konceptualizacji, które następnie przetestować poprzez przeprowadzenie odpowiednich eksperymentów w fazie dochodzenia. Systematyczne testowanie hipotez z kontrolowanymi eksperymentami jest cechą definiującą, jak profesjonalni naukowcy zbliżają się do problemów w prawdziwym życiu.

Ogólnie rzecz biorąc, scenariusz Basic zapewnia elastyczne doświadczenie edukacyjne dla studentów do rozwiązywania autentycznych problemów w nauce , wykonując zapytanie sposób myślenia, a nie po prostu zapamiętywania ustalonych faktów.

W "Znajdź pomyłkę!" proces dochodzenia jest zorganizowana wokół plamienia błędów innych (fikcyjnych) studentów na konkretny temat. Badania pokazują, że jest to bardzo skuteczne podejście do uczenia się, ponieważ daje uczniom wyraźny nacisk w procesie dochodzenia i pomaga radzić sobie ze wspólnymi błędnymi konceptem. Dostrzegania błędów z pracy innych wydają się być bardziej skuteczne niż wykrywanie własnych błędów, ponieważ własne błędy są często przypisywane do przyczyn zewnętrznych. Ważnymi warunkami sukcesu jest to, że studenci aktywnie pracują z błędami i że opinie są podane.

ILSs, które podążają za tym scenariuszem wprowadzają niewłaściwy pomysł (y) od nazwanej osoby w fazie orientacji lub konceptualizacji i poprosić uczniów, aby "przetłumaczyć" te błędne wyobrażenia w zestawie konkretnych hipotez (za pomocą ScratchPad hipotezy). W następnych fazach należy przeprowadzić eksperymenty w celu przetestowania tych hipotez i wstępnych hipotez, które należy skorygować. Po tym, uczniowie muszą zastanowić się nad tym, co uważają za spowodowane błędnych wyobrażeń. Ten scenariusz skupia się jedynie na nabyciu zrozumienia pojęciowej wiedzy.

Scenariusz "Znajdź pomyłkę" może być używany przez uczniów, którzy mają wcześniejszą wiedzę (w tym nieporozumień), ale także przez studentów, którzy są całkiem nowe w domenie. W tym drugim przypadku "błędy" muszą być osadzone w obszerniejszych informacjach o domenie, a także wtedy potrzebne jest większe wsparcie w postaci (częściowo) zaprojektowanych eksperymentów.

W układanki, każda część obrazu musi być wprowadzony w celu przedstawienia całej figury. W związku z powyższym scenariusz Jigsaw jest rodzajem układu uczenia się grupowego, w którym każdy uczeń musi współpracować ze swoimi rówieśnikami w celu osiągnięcia celów edukacyjnych. Wkład każdego ucznia jest niezbędny do przygotowania ostatecznego wyniku.

Scenariusz Jigsaw jest uważany za podstawową strategię współpracy dla edukacji naukowej. Jedną z głównych cech tej perspektywy jest to, że uczniowie mają możliwość uczenia się od siebie nawzajem poprzez komunikowanie się z rówieśnikami i wymianę informacji. Uczniowie są pogrupowani dwa razy, najpierw w grupach domowych , a następnie w grupach eksperckich. Ten ostatni będzie zagłębić się w części całego badania. Kiedy każdy ekspert powróci do swojej grupy domowej, będzie dzielić się wiedzą fachową zdobytą przez innych członków grupy domowej. Wkład każdego ucznia jest jak część obrazu, który musi być tam, aby kształtować całą figurę. W scenariuszu Jigsaw pozytywne efekty uczenia się opartego na współpracy są katalizowane poprzez promowanie interakcji studenckich w grupach ekspertów i grup domowych. Wymaga to jednak, aby uczniowie mieli niezbędne umiejętności komunikacyjne, takie jak umiejętności interpersonalne i argumentacji.

W go-Lab, scenariusz Jigsaw może być realizowany w dwóch alternatywnych sekwencji działań edukacyjnych, ścieżka hipotezy i jazdy pytanie szlak. W obu przypadkach uczniowie najpierw tworzą grupy domowe, a następnie przełączają się do różnych grup eksperckich w celu zbadania każdego wymiaru badanego zjawiska. Pod koniec ich ekspertów, eksperci wracają do grupy domowej, aby przekazywać swoje wyniki z rówieśnikami i wyciągnąć ostateczny wniosek. Ścieżka hipotezy ma być stosowana, gdy uczniowie mają wyraźny wgląd w zmienne zaangażowane w zjawisko będące przedmiotem studiów, a zatem, kiedy mogą formułować i badać hipotez. Kiedy uczniowie nie mają takiego jasnego przeglądu, lepiej wybrali szlak pytań drogowych i przystąpi do eksploracji tego zjawiska.

W scenariuszu nauka przez critiquing głównym działalności studenta jest ocenić jakość eksperymentu. Uczniowie czytają raport napisany przez innych o eksperymencie, który wykonał. Nauka działań centrum wokół prezentacji i obrony opinii poprzez podejmowanie wyroków na temat informacji, ważności pomysłów, lub jakości pracy w oparciu o zestaw kryteriów.

W pierwszej części scenariusza uczniowie oceniają raport na podstawie zbioru kryteriów, które nauczyciel dał im. Na podstawie ich krytyki starają się przyjść do lepszego projektu eksperymentu. W drugiej części scenariusza, wykonują eksperyment i napisać raport na temat ich projektu, ustaleń i wniosków. W trzeciej części scenariusza Uczniowie wymieniają się swoimi raportami i oceniają pracę innego (grupowego) ucznia (-ów). Na podstawie opinii, które otrzymują oni sfinalizować swój raport.

Ten scenariusz jest używany do uświadomić uczniom procesy związane z naukowego rozumowania i sprawozdawczości i jest mniej koncentruje się na nauczaniu konkretnego tematu. Uczniowie powinni mieć podstawowe zrozumienie tematu pod ręką. Jeśli nie jest obecny, podstawowe informacje powinny być przedstawione w orientacji fazy scenariusza.